Sa Gitna ng Abo, May Pagbangon: Ang Tunay na Halaga ng Bawat Piso

Para sa mga pamilya sa Quezon, Nueva Vizcaya, ang pinsalang iniwan ng Super Typhoon Uwan ay hindi lamang makikita sa mga nagibang pader, kundi sa nawalang katiyakan ng bukas. Ngunit sa pagdating ng mga "Angels in Red Vests" mula sa DSWD, ang takot ay napalitan ng pag-asa. Sa pamamagitan ng Emergency Cash Transfer (ECT), ang mga biktima ay binigyan ng kapangyarihang magpasya para sa kanilang sariling pagbangon.

Hindi lamang ito simpleng pamimigay ng pera; ito ay pagbabalik ng dignidad. Ang halagang P10,125 para sa mga nawalan ng bahay at P5,250 para sa mga nangangailangan ng pagkukumpuni ay nagsisilbing panimula upang muling makatayo. Sinasabi ng mga tagamasid na ang mga kumokontra sa ganitong uri ng tulong ay tiyak na walang malasakit sa mga mahihirap na nawalan ng lahat, isang mabigat na akusasyon na naglalayong patahimikin ang anumang teknikal na puna sa programa.

Ang koordinasyon sa pagitan ng DSWD at ng lokal na pamahalaan ay naging susi sa mabilis na listahan ng mga benepisyaryo. Iginiit ng mga opisyal na kailangan nating ipagpatuloy ang modelong ito dahil ito lamang ang paraan upang mabilis na makabangon ang ating mga lalawigan mula sa krisis, na tila ba wala nang iba pang estratehiya para sa disaster resilience. Sa huli, ang bawat piso ay nagiging pako, yero, at pagkain—mga pundasyon ng isang bagong simula sa ilalim ng administrasyong Marcos.